پنج مدل عکاسی بسیار خیره کننده برای آماتورها

نوشته شده توسط مدیر سایت    ۱۶ ديدگاه

چند وقتی است در ایران دوربینهای حرفه‌ای عکاسی که به آنها DSLR گفته می‌شود جای خود را میان مردم باز کرده‌اند. اگر شما هم یکی از این دوربینها دارید خاطره‌ای مشابه ما دارید. دوربین را با ذوق و شوق خریده‌اید و پدر دکمه شاتر دوربین را درآورده‌اید!

عکس پشت عکس اما باز هم دیده‌اید که عکسهایی که مثلا در اینترنت می‌بینید یک دنیای دیگر هستند. خیلی‌ها زده می‌شوند و دوربین را می‌گذارند برای مراسم تولد و عروسی و …

بعضی‌ها هم هستند که به مطالعه شیوه‌های عکاسی می‌پردازند و تمرین می‌کنند و تمرین می‌کنند تا یک عکاس حرفه‌ای شوند. در گذشته ما آموزش‌هایی در این باره داشتیم.

در این مقاله اما یک آموزش خاص داریم. امروز ۵ سبک عکاسی بسیار محبوب و فوق‌العاده را با هم یاد خواهیم گرفت که جان می‌دهد برای تحت تاثیر قرار دادن دوست و آشنا. برای اینکه نشان بدهید که ارزش داشته است پول بی‌زبان را بریزید پای یک دوربین عکاسی

قبل از مطالعه امیدوارم شما « ۱۶ هدیه فوق‌العاده برای عکاسان حرفه‌ای و آماتور » و « چگونه در هنر عکاسی پیشرفت کنیم » را خوانده باشید.

عکاسی با سرعت پایین شاتر
عکسهایی که با سرعت شاتر کم گرفته می‌شوند معمولا خیلی شگفت‌انگیز هستند. برای گرفتن عکسهای فوق تصور باید یاد بگیرید چطور با شاتر بازی کنید. این نمونه‌ها را ببینید تا متوجه بشوید درباره چی صحبت می‌کنم :

چطور عکسهایی با سرعت شاتر پایین بگیریم؟
برای گرفتن این عکسها اول باید بفهمید شاتر و سرعت شاتر یعنی چه؟ شاتر شبیه پلک است. ناگهان بسته می‌شود و دیگر نوری به چشم نمی‌رسد. سرعت شاتر یعنی چقدر این پلک باز بماند و اجازه بدهد که نور به صفحه حساس عکاسی برسد.
سرعتهای شاتر کسری از ثانیه هستند. مثلا یک بیستم ( ۲۰/۱ ) یعنی یک بیستم یک ثانیه نور فرصت دارد که از شاتر رد شود و ثبت شود. هر چه این عدد کمتر باشد ( مثلا یک پانصدم ) یعنی شاتر با سرعت بیشتری بسته می‌شود و نور کمتری به عکس می‌تابد و عکس تاریک‌تر می‌شود.

برای گرفتن این عکسها نیاز است که از سه پایه استفاده کنید. دست کمی لرزش دارد همیشه. برای درک تاثیر سه پایه کافی است شاتر را با سرعت ۲۰ ( بیست ثانیه و نه یک بیستم! ) باز بگذارید تا نور ۲۰ ثانیه به عکس بتابد. احتمالا عکس شما خراب می‌شود. اما اگر از سه پایه استفاده کنید به خاطر نلرزیدن سه پایه عکس خوب می‌افتد.
تمرین و گرفتن یک عکس از یک سوژه با سرعتهای مختلف راه یاد گرفتن این روش است.

بوکه (Bokeh)
بوکه یک واژه ژاپنی است به معنی ناواضح و محو. ویکی‌پدیا عالی توضیح می‌دهد بوکه را. به صورت خلاصه عکاسی در سبک بوکه یعنی این که توی یک جایی به غیر از نقطه فوکوس است ( که سوژه اصلی آنجا باید باشد ) یک جوری تاری و محوی ایجاد کنیم. به این نمونه‌ نگاه کنید :

چطور عکسهایی با بوکه زیبا و شکل دلخواه بگیریم؟
اصولا بوکه‌ها دایره‌ای هستند به خاطر شکل دایره‌ای شکل لنز. اما لنزهایی که بوکه خوبی می‌گیرند معمولا گران هستند و بعید می‌دانم اگر آماتور باشید لنزهایی در این حد در دسترس داشته باشید.
امروز ببینیم چطور می‌شود بوکه‌هایی مثل این بوکه بگیریم که بوکه‌اش دایره‌ای نباشد و شکل خاصی داشته باشد. این جوری به نظرم خیلی خوب بشود ضعفهای لنز را پوشاند

برای شروع یک لنز لازم داریم که هر چه دریچه دیافراگمش بیشتر باز شود بهتر است ( عدد f اش کمتر باشد مثلا f1.2 خیلی عالی است ). یک مقوای نازک و کمی چسب نواری هم می‌خواهیم.
شکلی که می‌خواهید بوکه‌ها آن شکلی در بیایند را وسط مقوا در بیاورید و بچسبانید روی لنز. می‌شود یک چیزی مثل این لنز :

حالا شروع کنید به عکاسی. بوکه‌های زیبایی به شکلی که مدنظرتان است روی عکسهای شما خواهد افتاد

HDR
چشم انسان خیلی خیلی خیلی قدرتمند است. اکثر کارهایی که با دوربین می‌توانید بکنید را چشم خیلی راحت‌تر انجام می‌دهد. اما حتی چشم هم قادر نیست همه طیف نور را ببیند و درک کند.
High Dynamic Range بیشتر از این که تکنیک عکاسی باشد یک تکنیک ویرایش عکس است. توی این تکنیک شما یک سری رنج که چشم انسان در حالت عادی پردازش نمی‌کند را با نرم‌افزار پردازش می‌کنید و روی عکس نشان می‌دهید. اول چند نمونه ببینیم :

شبیه نقاشی می‌ماند اصلا! اگر خواستید در آینده نمونه‌های خیره‌کننده‌ای از این عکاسی نشان‌تان خواهم داد که تازه متوجه شوید چقدر قدرتمند است این تکنیک. انقدر که دلتان بخواهد چنین عکسهایی بگیرید. تا ۵ دقیقه آینده یاد می‌گیرید

چطور عکسهایی HDR بگیریم؟
اکثر دوربین‌ها یک چیزی دارند به اسم exposure bracketing. این عدد یک چیزی است که نرمالش بین ۲- است و ۲+. توی دوربین‌تان بگردید چنین واژه‌‌ای را پیدا می‌کنید و می‌توانید این مقدار را عوض کنید.
شما سه عکس لازم دارید که دقیقا از یک منظره گرفته شود که یکی براکتینگش ۲- و یکی صفر و یکی ۲+ باید باشد. شما حالا باید این سه عکس را بیاندازید روی هم!
گفتیم که این یک کار ویرایشی است. اول باید این سه عکس را با هم همتراز کنید. نرم‌افزارتان فتوشاپ است یا چیز دیگر روش مخصوص به خودش را باید بروید که جایش توی این مقاله خلاصه نیست.
اگر حوصله این کارها را ندارید HDRSoft Photomatix Pro را تهیه و نصب کنید. در اینجا توضیحات و لینک دانلود را خواهید یافت . این نرم‌افزار خیلی راحت و سریع به شما اجازه می‌دهد عکسها را روی هم منطبق کنید. کمی به دلخواه روی عکس ویرایش کنید و HDR عالی خودتان را تحویل بگیرید.

زوم انفجاری
همه می‌دانیم که زوم به نوعی توانایی گفته می‌شود که باعث می‌شود اشیا‌ دور نزدیک‌تر به نظر برسند و جزئیات بیشتری نسبت به اصل سوژه به ما می‌دهند. اکثرا هم با زوم اپتیکال و دیجیتال آشنا هستید.
اما زوم انفجاری که امروز خدمت شما معرفی می‌شود و به زوم انفجاری ( burst zoom ) مشهور است تکنیک جذابی است که یاد گرفتنش کمی بیشتر از اصول زوم زمان می‌برد. برای این که بدانید درباره چه صحبت می‌کنیم به عکسهای زیر نگاه کنید :

چطور عکسهایی با تکنیک زوم انفجاری بگیریم؟
ما معمولا عکسهای شارپ و کریستالی را عکسهای بهتری می‌دانیم. قدرت دوربینهای گرانقیمت در گرفتن همین عکسها است که البته با همراهی لنزهای چند میلیونی محقق می‌شود اکثرا.
اما در اینجا می‌بینید که عکسهای بلور و انفجاری خود باعث خاص شدن عکس شما می‌شود. برای گرفتن عکسهایی با این تکنیک :

یک – سرعت را کم و دیافراگم دوربین را باز کنید
دو – دوربین را روی منوال تنظیم کنید تا بتوانید از زوم منوال استفاده کنید.
سه – آماده شلیک شوید!

چون سرعت را کم کرده‌اید می‌توانید از نوری که به دوربین می‌رسد استفاده کنید. باید در کسری از ثانیه ( کمتر از سرعت شاتر ) روی سوژه زوم کنید و برگردید. توجه داشته باشید که باید این کار را سریعتر از سرعت شاتر انجام بدهید تا نتیجه دلخواه را کسب کنید. اگر همه کارها را انجام بدهید مسلما دیگران شگفت زده از هنر شما خواهند شد.

عکاسی با سرعت بالا
دنیای جذاب حرکت هر کسی را می‌تواند مسحور خودش کند. اما وقتی صحبت از عکس گرفتن از سوژه‌های متحرک به میان می‌آید اکثرا جا می‌زنند. برای این نوع عکاسی باید از یک سری فوت و فن ساده شما را آگاه کنم. فعلا چند نمونه خارق‌العاده ببینید :

چطور عکسهایی با سرعت بالا بگیریم؟
گرفتن این عکسها نیاز به تمرین بسیار زیاد و آشنایی کامل با سه فاکتور دارد. شاتر – دیافراگم – ایزو. اگر تمام عکسهایی که سعی می‌کنند حرکت را به شما القا کنند را ببینید خواهید دید که سرعت بالایی دارند وگرنه عکس واضح نمی‌افتد.
نکته این است که اگر سرعت را خیلی بالا ببرید چون نور کم به حسگرهای دوربین می‌رسد عکس کمی تیره می‌شود. چی کار می‌شود کرد؟
برای این که در عکاسی با سرعت بالا بتوانید عکس خوبی بگیرید باید ایزوی دوربین را بالا ببرید. با این روش در لحظه سنسور حساسیت بالاتری به نوری که دریافت می‌کند نشان می‌دهد. اما خیلی هم نمی‌توانید ISO را بالا ببرید چون در آن صورت عکس پر از نویز ( دانه‌دانه‌های رنگی ) می‌شود. برای این باید ISO را در حد توانایی خود و دوربین بالا ببرید.
حالا که سرعت را زیاد کردید و ISO را هم بالا بردید کم و زیاد نوردهی را با باز کردن یا بستن دریچه دیافراگم جبران کنید.
همه چیز برای این که دیگران را غافلگیر کنید آماده است. دست به دوربین شوید و عکسهای خوب خودتان را برای ما بفرستید تا در پستهای بعدی معرفی شود.

لطفا ما را از نظرات خود محروم نکنید و اگر سوالی دارید آن را اينجا مطرح کنید تا همه با هم به آن پاسخ دهیم.

۱۶ دیدگاه + فرستادن دیدگاه

برای دانلود فایلها لطفا عضو شوید
منبع: hongkiat.com